← Bajki dla Naszka

O misiu, co nie miał uszka

Masz w domu zapomniane, sfatygowane zabawki? 🧸 Poznaj wzruszającą historię misia, który myślał, że jest popsuty. Tymczasem było inaczej.

Co robicie z zepsutymi zabawkami? A z takimi, co już się od dawna nie bawicie? Pewnie leżą w kącie pokoju. Co? Opowiem wam historię pewnego zapomnianego misia, który nie miał jednego uszka. Dawniej dziecku to nie przeszkadzało, ale kiedy podrosło...

Siedział miś cichutko w kąciku półki, a inne zabawki śmiały się z niego. "Patrzcie, jaki krzywy" mówiły lalki. "Miś bez uszka to nie miś" warczały samochodziki. Miś udawał, że nie słyszy, ale w środku było mu smutno. Nocami, gdy wszyscy już spali, wdrapywał się na parapet okna i patrzył w gwiazdy, marząc o miejscu, gdzie nikt nie będzie się z niego śmiał i że będzie miał dwa uszka. Pewnej letniej nocy, gdy księżyc był okrągły jak guzik, Miś podjął decyzję. "Wyruszę w świat. Może tam ktoś mnie polubi takim, jakim jestem."

I wyskoczył przez uchylone okno. Świat był wielki i trochę straszny. Miś wszedł do parku i smutny szedł alejką. Na ścieżce przy kolorowej ławeczce spotkał starego wróbla. "Czemu nie masz uszka?" zapytał ptak. "Bo się urwało i go zgubiłem" odpowiedział miś. "Dlatego jesteś smutny? Ale to znaczy, że masz historię" odparł wróbel i odleciał. Zdziwiony miś nie bardzo wiedział, co wróbel miał na myśli.

Przysiadł na ławce, żeby pomyśleć, a wtedy na oparciu usiadła ćma. Popatrzyła na jego brakujące uszko, na jego smutną minkę i powiedziała: "Braki są jak nocne niebo, tylko dzięki nim widać gwiazdy. Nie uciekaj przed tym, kim jesteś. Twoje jedno uszko pamięta coś ważnego. Masz swoją historię." I zanim miś zdążył coś odpowiedzieć, ćma wzbiła się ku latarni, zostawiając po sobie ciepłą myśl, która grzała bardziej niż światło.

"Jaką historię?" zawołał za nią miś i chciał pobiec za ćmą, ale na ławce pojawił się kot. Przysiadł zawijając ogon wokół łap. "Dlaczego siedzisz tu sam w nocy?" mruknął. "Bo tam nie pasuję" odpowiedział miś. Kot zmrużył oczy i uśmiechnął się po kociemu. "Ja też nie pasuję, ale to mnie nie przeraża. O, nie masz uszka." Miś spuścił łebek. "Brak to nie pustka" mruknął kot. "To przestrzeń, w której ktoś może cię mocno pokochać. Zapamiętaj zapach domu. On sam cię odnajdzie. Masz historię." Kot przeciągnął się, zniknął w ciemności, a Miś poczuł, że noc nie jest już taka straszna, tylko... tylko ta tęsknota.

Tęsknił za ciepłymi rękami dziecka, za jego zapachem, za szeptem przed snem i przypomniał sobie, kiedy stracił uszko. Bronił dziecko przed strachem, przed potworem pod łóżkiem, którego nie było, ale dziecko bardzo się bało. Położył się na ławce i zapłakał cichutko, żeby nikt nie słyszał.

Tymczasem w domu dziecko obudziło się w środku nocy. "Mamo, mamo, ja się boję!" "Mamo, gdzie jest mój miś?" płakało. Szukanie trwało długo, aż w końcu tata znalazł misia w parku na ławeczce. Dziecko przytuliło misia tak mocno, jakby bało się, że znowu zniknie. "Nie obchodzi mnie twoje uszko" wyszeptało. "Jesteś mój. Przy tobie niczego się nie boję." I wtedy miś zrozumiał, że to właśnie była jego historia. Był strażnikiem spokojnych snów.

Wieczorem mama wzięła igłę i nić. Uszko, które doszyła, było trochę inne, mniejsze, lekko krzywe i z innego materiału. "Idealne" powiedziało dziecko, przytulając mocno misia. Od tej pory miś już nigdy nie chciał wyruszać w świat. Zabawki przestały się z niego śmiać, a każda czekała na swoją historię. Jeśli kiedyś spotkasz misia z nierównymi uszkami, pamiętaj, to nie wada, to znak, że był bardzo kochany.

Bajki dla Naszka 🎧🎦 PODCAST