Jak do Portugalii trafiły migdałowce
Opowieść o tym, jak pewien mądry astrolog wymyślił sposób, by uradować serce królowej, która tęskniła za domem.
Było to bardzo dawno temu, w czasach gdy światem rządzili królowie, a słowo astrologa miało moc większą niż złoto. Król Portugalii pojął za żonę księżniczkę z dalekiej, mroźnej północy. Ich serca szybko odnalazły miłość, a zamek rozbrzmiewał muzyką i śmiechem.
Jednak z biegiem dni królowa coraz częściej siadała w wysokim oknie wieży. Patrzyła na daleki horyzont, gdzie błękit oceanu stapiał się z niebem i ciężko wzdychała. Jej oczy, choć wciąż piękne, stawały się smutne, jakby kryły tajemnice. Król nieraz pytał ukochaną: "Co ci dolega najdroższa?" A ona zawsze odpowiadała szeptem: "Nic, kochany, to nic."
Lecz król wiedział, że w sercu żony kryje się tęsknota. Zrozpaczony udał się więc po poradę do mądrego astrologa, który słynął z tego, że potrafi odczytywać nie tylko gwiazdy, lecz także ludzkie serca. Astrolog przejrzał wiele ksiąg, długo wpatrywał się w niebo, aż wreszcie rzekł poważnym głosem: "Posadź, Panie, drzewa migdałowe, dużo drzew".
Król się zdziwił, ale nie pytał o wyjaśnienia. Natychmiast rozkazał sprowadzić sadowników z najdalszych zakątków królestwa. Całe pola i wzgórza obsadzono migdałowcami.
Mijały lata, aż drzewa urosły silne i rozłożyły szeroko swe gałęzie. I stał się cud. Pewnej wiosny, gdy rozkwitły tysiące białych kwiatów, ziemia wyglądała tak, jakby spowił ją miękki, puszysty śnieg. Płatki opadały lekko na wietrze, okrywały drogi i ogrody, a cały kraj zdawał się przykryty zimową pierzynką.
Królowa wybiegła z komnat, zaczęła śmiać się w głos, klaskać w ręce. Wreszcie znów poczuła się jak w ojczyźnie, gdzie zimą biel przykrywa pola i lasy. Astrolog stojąc w cieniu uśmiechał się do siebie. Wiedział, że księżniczka tęskniła za śniegiem. W Portugalii śnieg nie padał, lecz kwitły migdałowce. A to one stworzyły iluzję piękniejszą i łagodniejszą białego śniegu.
Od tej pory królowa nigdy już nie była smutna, a wiosną, kiedy drzewa zakwitały, całe królestwo cieszyło się razem z nią.
