Bajka o krzyczeniu w górach
Czy wiecie, że w górach nie wolno krzyczeć? A wiecie dlaczego? Powie wam o tym sam Liczyrzepa. Pamiętacie go? Mieszka wysoko w górach, tam gdzie chmury ocierają się o szczyty. Pilnuje lasów, zwierząt i skalnych ścieżek, a najbardziej nie lubi jednego. Hałasu.
Pewnego letniego dnia w góry wybrał się chłopiec o imieniu Jaś. Był wesoły, ciekawy świata i bardzo, bardzo głośny. Hop! Hej! Hej! Krzyczał, ile sił w płucach tylko po to, by usłyszeć echo odbijające się od skał. Nie zauważył, że wysoko nad nim na skalnej półce spała rodzina kozic. Wśród kosodrzewiny drzemał mały lisek, a pod kamieniami ukrywały się ptasie gniazda. Jego interesowało tylko echo.
Kiedy tak szedł podskakując i krzycząc, nagle gdzieś wysoko nad nim rozległo się klik klik klik drak. Małe kamyczki poturlały się po zboczu. Potem kilka większych stuknęło o skały. Ze stromego żlebu osunęła się niewielka lawina kamieni. Nie była groźna. Zatrzymała się daleko od szlaku, ale narobiła tyle huku, że Jaś aż zamilkł. Wiatr zawył między skałami, mgła zakręciła się wokół kosodrzewiny i wtedy zza wielkiego głazu wyszedł sam Liczyrzepa. Kto tak hałasuje w moich górach? Zapytał głosem głębokim jak grzmot. Ja tylko chciałem usłyszeć echo. Powiedział przerażony chłopiec.
Echo jest piękne, powiedział już łagodniej Liczyrzepa. Ale w górach trzeba uważać. Krzyki płoszą zwierzęta, budzą ptaki, a czasem nawet poruszają luźne kamienie śpiące wysoko na zboczach. Popatrz tam w górę. Swoimi wrzaskami przestraszyłeś kozicę i jej synka, małego liska i ptaki.
Jaś spuścił głowę. Wtedy Liczyrzepa stuknął laską o skałę i nagle Jaś usłyszał coś niezwykłego. Cichy szum świerków, plusk dalekiego strumienia, świst wiatru między skałami, delikatne tupanie kozic. Góry mówią cicho. Powiedział Liczyrzepa. Kto krzyczy, ten ich nie usłyszy.
Od tej pory Jaś chodził po górach spokojnie i cicho. A gdy inni turyści zaczynali wrzeszczeć na szlaku, mówił: "Lepiej posłuchajcie gór. Liczyrzepa naprawdę nie lubi hałasu. I podobno wtedy gdzieś wysoko między skałami słychać ciche: Mhm! Bardzo dobrze! Jakby sam duch gór był zadowolony. Bo kto potrafi być cicho, ten usłyszy prawdziwy głos gór i zobaczy więcej niż inni.
Autorzy słuchowiska
Babcia Małgorzata
Małgorzata Dwornik
@Malgorzata78
Techniczny Bartek
Bartłomiej Dworik
@bartlomiejdwornik
